Akkoord getekend maar wat zeggen Liu He en Trump non-verbaal tegen elkaar?

Vrolijk en ook een beetje meewarig werd ik van dit filmpje over het ondertekenen van het nieuwe (halve) handelsakkoord tussen China en de VS door vicepremier van China Liu He en de Amerikaanse president Trump. Ik kwam uit bij dit filmpje, vanwege een foto over deze zelfde sessie, die afgelopen dagen in verschillende media werd gepubliceerd, waarbij de heren elkaar een ‘halve hand’ geven; Trump heeft de hand van Liu He aan de zijkant bij pink en ringvinger vast. Voor mij ziet het er eigenlijk vooral uit alsof Liu He zijn hand al terugtrekt, terwijl Trump die nog niet wil laten gaan.

Handje-schep

In het bijgevoegde filmpje , zie je hoe het er in die scene aan toeging: in de reflex die over het al gemeen bij hem hoort, namelijk een grote uitwaartse beweging, ‘schept’ Trump als het ware de hand van Liu He op en trekt hem daarbij ook een stukje naar zich toe terwijl hij alvast begint te schudden. Door deze beweging moet Liu He een stap naar voren zetten, wat hij doet maar het ziet er niet geheel vrijwillig uit. Deze twee seconden scheppen voor mij het beeld van iemand die haast heeft en in ieder geval de illusie wil wekken dat er groot succes geboekt is vs. iemand die mentaal nog over de streep lijkt te moeten komen.

Impuls vs. regulatie

Wat wij allemaal non-verbaal aan bewegingen aan elkaar laten zien, kun je beschouwen als signaleringsfunctie; bewegingen die allemaal iets zeggen over onze -veelal onbewuste- behoefte waar het de interactie aangaat. Impuls duidt op voortzetten van de interactie waar regulatie gaat over het neutraliseren ervan, of het afzwakken. Soms zelfs het afbreken. We zijn ons van het overgrote deel van die bewegingen niet bewust, maar pikken ze wel op van de ander en reageren ook daarop.

Trump vs. Liu He

In de 2 minuten van het filmpje zie je steeds het patroon van impuls (Trump) vs. regulatie (Liu He).

In de interactie tussen Liu He en Trump, is het duidelijk dat Trump met veel impuls in de interactie zit (dat is bij hem overigens niet ongewoon) terwijl Liu He juist continue reguleert. Iemand die van nature veel reguleert in contact, zal dit onbewust nog eens extra doen als iemand veel impuls op hem afzendt. Andersom zal iemand met veel impuls nog harder z’n impulsen ‘aanzetten’ als hij het idee krijgt dat er geen respons of pushback van de andere kant komt.

All in all wekt de interactie van Trump en Liu He op mij de indruk van nogal ongemakkelijk contact dan wel de afwezigheid ervan.

Opluchting?

Als vervolgens beide heren opstaan om hun handtekeningen aan de pers te laten zien, zijn er non-verbaal nog twee dingen te zien in hun gezichten, die interessant zijn voor wat zich daar afspeelt. Niet zozeer op inhoudsniveau maar juist en vooral op het betrekkingsniveau van beide hoofdrolspelers:

Trump inhaleert lucht, zucht en laat zijn mond open hangen (regulatie van spanning: opluchting?), trekt dan zijn mond in een functionele lach waarbij hij zijn kaken op elkaar klemt en ‘smized’ zijn ogen: duwt zijn wangen omhoog om de illusie te wekken dat de lach ook in zijn ogen zit. Met deze impulsen creëert hij het effect van een behoorlijk incongruente grijns: hij lacht maar ziet er tegelijkertijd uit alsof hij klaar is om te bijten.

Zat er veel spanning op deze middag voor Trump, veel meer dan hij wil laten blijken? Daar lijkt het wel op. Interessant is om er achter te komen waarop hij die spanning vooral beleefde. Was hij bijvoorbeeld beducht op het gegeven dat China zich zou terugtrekken en hij met zijn grote mond mondiaal een zeperd zou maken? Of voelde hij op andere wijze persoonlijk druk op het sluiten van dit akkoord? Dat zou heel goed kunnen en het regulerende gedrag van Liu He heeft hem hierin zeker niet geholpen.

Trump is een man van grote bravoure en grote uitspraken, die ervoor waakt persoonlijk kwetsbaar over te komen. Hij is zich waarschijnlijk niet bewust van het gegeven dat het er non-verbaal allemaal toch echt is. We kunnen hier van alles over bedenken en invullen. Echt leuk wordt het als iemand dit soort vragen op gevoels- (betrekkings)niveau voor de camera aan Trump zou stellen en te zien wat dan allemaal gebeurt; verbaal én non-verbaal.

Naast hem maakt Liu He zijn eigen proces door. Terwijl hij zijn ondertekende akkoord omhoog houdt, slikt hij, knijpt zijn lippen op elkaar en knippert een aantal keer achter elkaar met zijn ogen. Iets wat hij in de scenes daarvoor niet deed. Wat dit betekent? Dat hij ergens moeite mee heeft in de specifieke situatie en bezig is dit gevoel in te houden en vervolgens flink te reguleren. Die druk die hij ervaart kan ook in van alles zitten: dat hij zich overweldigt voelt door de persoonlijke dominantie van de persoon Trump ten opzichte van zijn eigen persoon. Of dat hij Trump per definitie een vervelende vent vindt. Maar het zou ook kunnen betekenen dat hij zich persoonlijk inhoudelijk niet schaart achter de betekenis van het moment en / of de inhoud van het akkoord.

Non-verbaal: heel veel informatie, geen harde conclusies

Het non-verbaal laat een heleboel zien, maar niet zomaar de exacte betekenis van de emotie of beleving van het moment. De kunst dus is om dat met vragen en deductie op basis van alle informatie te achterhalen.