Dolberg: van weifel naar winnen en wat verbindend leiderschap daarmee te maken heeft

‘King Kasper’ Dolberg kan in Nice niet meer stuk. Ongelooflijk, de voormalige spits van Ajax, die eerst in Amsterdam een rijzende ster-status bereikte maar vervolgens hard viel, is binnen 9 maanden in Nice back on track. Wat zou de basis voor deze wedergeboorte kunnen zijn?

Tot driemaal toe verkozen tot speler van de maand door de supporters van zijn nieuwe thuisclub Olympique Nice, ondanks zijn late start in het seizoen dat ook nog eens gekortwiekt werd door Corona, is hij nu uitgeroepen tot beste speler zelfs van het hele seizoen.

Een prettig staaltje van herrijzenis dat appelleert aan onze menselijke feel-good behoefte, het verhaal van de held en het ‘ik worstel en kom boven’. En dus interessant om dit proces van wat naderbij te bekijken.

Van worstelend geweifel naar winnen

Zijn start was nog wat weifelend, waardoor er bij omstanders meteen veel commentaar was: gebrek aan inzet en ongeïnteresseerde uitstraling. Iets waarmee hij bij Ajax en het Nederlandse voetbal publiek ook te maken had en wat hij ongetwijfeld nog op zijn schouders meedroeg. Een onverkwikkelijke situatie met een teamgenoot volgde en had hem zo maar onder tafel kunnen doen schuiven. Maar de club koos zijn kant, de teamgenoot werd ontslagen, Dolberg wist de schroom van zich af te schudden en herrees.

Zijn trackrecord van de laatst gespeelde maanden is indrukwekkend te noemen: 78% van zijn pogingen op het doel gaan erin en hij scoorde de 2 beslissende doelpunten tegen Monaco waardoor Olympique Nice Europees mag voetballen.

Niet gek.

Heilig vuur

Wat is hier aan de hand: blijkt de ‘kille en ongenaakbare’ Dolberg dan tóch vuur te hebben, niet alleen in zijn sloffen maar wel degelijk ook in zijn hart?

Spoiler: ja. Zeker.

Vlak voor Dolberg vertrok naar Nice, schreef ik al een analytisch opinie-artikel over wat leeft achter zijn ongenaakbaar ogende gezicht, en waar zijn teloorgang bij Ajax mee te maken zou kunnen hebben. Hoe de strategische keuzes die gemaakt werden bij de club en de persoonlijke stijl van Ten Hag invloed zouden kunnen hebben op iemand als Dolberg in wat hij laat zien.

De analyses die ik maak, hebben als uitgangspunt de microbewegingen in het gezicht. En daar hoort ook bij het ogenschijnlijk uitblijven van enige beweging, zoals in het geval van Dolberg.

Analyse van de microbewegingen in het gezicht

Een kleine uitleg van hoe dat zit met zo’n non-verbale strategie analyse, zoals deze analyse-methodiek zo mooi heet:

Onderzoek van het Instituut voor Non-verbale Strategie Analyse (INSA) heeft uitgewezen dat ieder individu een consistente set van microbewegingen in het gezicht heeft, het zogenaamde Persoonlijk Non-verbale Repertoire (PNR). Deze bewegingen zijn zichtbaar ongeacht de situatie of interactie partner, zijn onbewust en niet te manipuleren.

Met de INSA methode voor non-verbale strategie analyse wordt dit PNR bepaald. Hoe? Door bewegend materiaal te bekijken en simpelweg de microbewegingen te turven.

Natuurlijk zijn mensen oneindig complex, individueel verschillend en ontwikkelt een ieder zich gedurende het leven op persoonlijk niveau, maar het PNR geeft ons essentiële informatie over iemands gedragstendensen. Er is een aantal significante correlaties tussen het non-verbaal repertoire en het gedragsrepertoire; een baseline, zogezegd.

Het gaat niet over goed of slecht, sterk of zwak; ieder persoon heeft onderscheidende kwaliteiten en valkuilen en een basisbehoefte waar het de interactie betreft.

Leiderschapsstijl

Wat zou die vlam in Dolberg weer ontstoken kunnen hebben?

Op basis van de analyse van zijn PNR, stelde ik dat het voor Dolberg als gevoelsmens van belang is dat hij ruimte ervaart en de oprechte uitnodiging aan en het vertrouwen in hem als persoon en professional. In mijn eerder genoemde artikel geef ik ook een schot voor de boeg over waarom hem dit, voor zijn gevoel iig, wellicht niet geboden werd op de burelen van Ajax. Een kwestie van clubcontext en de druk van dat moment en de leiderschapsstijl van coach Erik ten Hag, die vanzelfsprekend ook komt met zijn eigen persoonlijkheid en gedragsrepertoire.

Bij Olympique Nice treft Dolberg niet alleen een andere clubcontext, maar ook een andere coach met ander leiderschap.

Patrick Vieira en zijn verbindend leiderschap

Zijn coach bij Olympique Nice is Patrick Vieira, niet alleen een gigant op de voetbalvelden van weleer maar ook, zoals hij zelf zegt: “net als profvoetballer ook in mijn rol als coach ambitieus en strevend naar het hoogst haalbare.” Inspirerend op z’n minst.

Wat laat het PNR van Vieira zien?

In volgorde van belangrijkheid voor de analyse zijn dat: wit onder de iris / halfgeloken oogleden / veel deelknippers (als de ogen bij het knipperen niet helemaal sluiten) / knijpen van de onderste oogleden / lichte wenkbrauw-actie omhoog waarbij de oogleden naar beneden zakken / frons.

De kwaliteiten die oa. horen bij een persoon met dit PNR:

  • is in staat is om invloed uit te oefenen zonder dominant te worden;
  • kan goed delegeren;
  • geeft vertrouwen;
  • kan goed luisteren en waarnemen;
  • heeft veel geduld;
  • geeft een ander expliciet ruimte;
  • geeft leiding vanuit verbinding.

Natuurlijk zijn er ook valkuilen die horen bij dit type PNR. Zo zou hij vanuit een onmachtig gevoel secundair ineens zeer explosief kunnen reageren of bij druk ineens beperkt aanwezig zijn. En heeft hij wellicht primair meer moeite met het type persoon dat druk en dwingend is in zijn communicatie, bijvoorbeeld. Of duikt hij weg als er (te) veel druk op hem uitgeoefend wordt bij slecht resultaat. Maar we kunnen er ook vanuit gaan dat met zijn trackrecord en levenservaring, Vieira, komende met het pakket dat hij nu eenmaal heeft, als trainer-coach uit alle vaatjes weet te tappen.

Een warme persoonlijkheid die vanuit kalmte, geduld en een fijngevoelige timing handelt, ernaar strevend in verbinding te blijven. Bij uitstek het type persoon en coach waar Kasper Dolberg ontmoet waar hij in de basis behoefte aan heeft. Al was het maar omdat Vieira een aantal van die basisbehoeftes prima zal herkennen.

My two cents: de combinatie met deze coach en clubcontext, is een belangrijke reden waarom het Kasper Dolberg is gelukt om weer op te staan en te doen waar hij voor geboren is: scoren.

Kijken of Zien

Nog even dit, het moet me van het hart; ik weet dat veel mensen zeggen dat een echte topsporter in de keiharde wereld van de topsport in staat moet zijn om onder elke omstandigheid te kunnen presteren. Op zich is dat misschien zo, maar ik geloof ook dat er in de nuance van de persoonlijke benadering een wereld te winnen is en dat het succes van werken met mensen schuilt in dat soort maatwerk. Dat het met een andere blik naar iemand kijken en elkaar zo leren verstaan, het verschil kan zijn tussen of iemand het maakt of dat hij wordt gekraakt.

Het verschil, wat mij betreft, tussen Kijken of Zien.

PS. Voor wie dat leuk vindt; ik heb Vieira geanalyseerd aan de hand van deze video. Hierin vertelt hij meer over hoe hij is, hoe hij als coach in de wedstrijd zit en met zijn team communiceert. Congruent met zijn microbewegingen en kloppend bij wat hierboven staat.

Alexa Kuit ; ik zorg ervoor dat jullie elkaar verstaan